Middenin de nacht woei eind januari storm Kristin met orkaankrachten dwars door Portugal. Op sommige plaatsen met meer dan 200km per uur. Daarbij is ons stuk land ook flink geraakt. Een groot deel van onze bomen is omgewaaid alsof het luciferstokjes waren! Eeuwenoude cipressen, dennen, en zelfs enorm sterke kurkeiken lagen de volgende dag om.
Niet alleen de bomen vielen als stokjes om. Vrijwel alle daken van de huizen in ons dorp waren dakpannen kwijt. Het woei zo hard dat het klonk alsof het complete dak was weggewaaid. De volgende ochtend bleek dat we slechts ‘happen’ dak waren verloren, en de schoorsteenkap. De dakpannen zijn van een antiek model en dus niet te koop, maar gelukkig vonden we er genoeg bij een oude schuur om het dak weer dicht te maken. Ruim vijftig waren er nodig. De eerste weken draaiden vooral om alle daken repareren, ook bij buren, en gelukkig kwamen er een paar enorm lieve vrienden helpen en kon ook de bosschool na drie dagen alweer open.
We prijzen ons gelukkig dat de meeste olijfbomen het hebben gered, en alle citrusbomen en jonge (flexibele) aanplant ook. Maar het aanzicht van ons weggewaaide bos blijft treurig. Wat voorheen een divers bos was, is nu voornamelijk een door de wind scheef gebogen eucaluptusbos geworden. Alle eeuwenoude sierbomen die langs de bosrand stonden en langs de weg, zijn weg.
Een week later ontving de bosschool een telefoontje. Van mensen met zes geiten waarvan de stal was omgewaaid. De geitjes stonden al dagen in een soort tentenkamp in de modder, want na storm Kristin volgden er nog drie stormen met vooral heel erg veel regen. Na één blik gewisseld te hebben met juf Sara wisten we al: die geitjes mogen hier wonen.
De oorspronkelijke ossenstal is halverwege zijn renovatie. De bedoeling was om er een tuinhuisje van te maken, en een vast honk voor de alambiek, om zo vaker en meer etherische olie te kunnen stoken. Maar nu is het een tijdelijk onderkomen voor de geiten! (Totdat we een echte geitenstal voor ze klaar hebben.) Ze staan er op een pak stro en slapen in de oude ossen voertrog. Dat is wel heel schattig en had ik een maand geleden echt niet kunnen bedenken. Er zijn er zelfs een paar drachtig, dus als alles goedgaat…
Nadat het ergste puin zo goed mogelijk was weggeruimd pakte ik de plukmand erbij en begon te snoeien bij de omgevallen bomen. De kinderen (en geiten!) van de bosschool wilden meteen meehelpen en zo ontstond het idee voor Stormzeep: een zeep gemaakt met cipres, den, olijfblad en sinaasappelschil. Allemaal in ontzaglijke aantallen beschikbaar gemaakt door de storm.
Want de olijfbomen staan gelukkig nog, maar er zijn wel veel takken afgerukt. En de sinaasappelbomen zijn er ook nog, maar het fruit dat in een gewoon jaar tot juli aan de takken hangt, lag nu in één klap op de grond. Na een aantal kratten aan ons favoriete café te hebben gedoneerd en héél veel sap persen, restte nu voornamelijk nog stoken van sinaasappelolie in de alambiek.
De alambiek heeft heerlijk geurend hydrolaat en etherische olie gestookt van deze vier ingrediënten. De zepen worden er binnenkort mee gemaakt!
Benefietzeep: van elk stuk Stormzeep gaat er €2,50 naar nieuwe bomen. Met de opbrengst zullen we weersbestendige nieuwe bomen poten om de tuin en het bos, in elk geval voor de volgende generaties, weer even mooi en divers te maken als dat wij het leerden kennen.
Je kunt deze zeep nu al kopen en zo het bomenproject steunen. Zodra de zepen zijn gemaakt en uitgerijpt worden ze verzonden.
